bron: www.bndestem.nl

(fotoalbum onder het verhaal of klik hier)

Post-B, de Roosendaalse vereniging van modelspoorbouwers, is de vaste huisvesting in het Da Vinci College kwijt. De school wordt op termijn gesloopt, vandaar. Maar enkele pronkstukken uit de rijke collectie waren dit weekeinde voor iedereen te bezichtigen in de voormalige restauratie van het Roosendaalse NS-station. Weken al zijn voorzitter Luc Zwegers, John Kloppenburg en Hans Weigel van de modelspoorclub, samen enkele andere clubleden, bezig met het opbouwen van de tafels voor miniatuurtreinen, -spoorbanen en -gebouwen.

Het is méér dan een schaalmodel van een groot spooremplacement met fraaie gebouwen: het geeft een tijdsbeeld van de periode tussen de twee wereldoorlogen en het schetst op overduidelijke wijze het belang van Roosendaal als internationaal spoorwegknooppunt. Het verschil met het huidige spoorwegcomplex is groot. Niet qua aantal vierkante meters (of hectares, zo men wil), maar wel de aard van de bebouwing.

Drie kolossale locomotievenloodsen stonden er (nu nog één), en vijf seinhuizen (eveneens nog maar één). Het meest zuidelijke seinhuis stond ter hoogte van de huidige dansschool De Bra. Ook waren er waterstations. Er was een gigantisch tractieterrein, waarop de locomotieven rangeerden en van en naar onderhoudsplaatsen en de loodsen reden. Daarop stonden enkele werkplaatsen, draaischijven (om locs van het ene spoor op het andere te brengen), een onderhoudsgebouw van het Seinwezen en kolenbunkers. Die veelheid aan gebouwen was onder meer het gevolg van het feit dat twee Nederlandse spoorwegmaatschappijen gebruik maakten van het complex: de Hollandse Ijzeren Spoorwegmaatschappij en Staatsspoor.

Zwegers: "Eigenlijk is het emplacement qua structuur nooit veranderd. Het grondplan ervan stamt nog van vóór onze oprichting en is afkomstig van de vereniging Baroniespoor, waaruit wij zijn voortgekomen. De modellen zijn lange tijd opgeslagen geweest. De sporen van het tractieterrein komen van Sjoerd van der Zee, die een modelspoorzaak had aan de Molenstraat. Die heeft het emplacement vrijwel helemaal gebouwd. Alleen de gebouwen, daar zijn wij de afgelopen tien jaar druk mee geweest. Nu is het compleet, op twee kolenbunkers na."

Het stationsgebouw zelf was ook aanmerkelijk groter dan het huidige gebouw. Door de schade door een bombardement in de oorlog is de oude hoofdingang gesloopt, al was dat volgens Zwegers helemaal niet nodig geweest. De schade viel nogal mee. Het was een imposante hoofdvleugel, die daarmee verloren ging. Met helaas ook de aanduiding 'Anno 1907' hoog in de gevel. Kort na de oorlog is de huidige - veel lagere - ingang gebouwd, evenals de fietsenstalling en de toren, die nog tegenover hotel Goderie staat. "Eigenlijk is het emplacement dat we hier tonen niet compleet. Het zuidelijk deel tussen het einde van de perrons en de Schuiven ontbreekt. Daar was hier geen plaats voor." 

Opmerkelijk is ook de rangeerheuvel. Van dat type voorziening stamt het werkwoord 'heuvelen', een woord dat niet voorkomt op www.woordenlijst.org, maar wel in Van Dale: 'spoorwagens langzaam tegen de rangeerheuvel opduwen, waardoor ze aan de andere kant op eigen kracht naar de juiste sporen lopen'. Naast het Roosendaalse emplacement is een romantische spoorbaan door een Duits aandoend landschap gebouwd. Vakwerkhuizen, een berglandschap, dennenbomen. En er staat een reusachtige miniatuur fantasie-werkplaats Rosenthal, ook op Duits voorbeeld geïnspireerd. Meer dan tienduizend hobby-uren zijn gaan zitten in het vervaardigen van al dit moois.

Om niet alleen naar het verleden te kijken, is ook aandacht besteed aan de toekomst. Van de gemeente is een maquette geleend van het plan Spoorhaven, compleet met kaarten. En om te laten zien wat modelbouwers zoal doen, richten de leden ook een klein atelier in. Het is voorlopig de laatste maal dat Post-B zijn rijkdommen kan tonen. Huisvesting ontbreekt en de dertig leden zullen hun hobby nu op kleinere schaal moeten beoefenen. Wie nog een ruimte voor de hobbyisten heeft, kan dat kenbaar maken via www.msvpostb.nl.